मैले तिमीलाई सम्झिए जूनकीरी।
ढल्यो रात हुँदैछ बिहानी
सम्झी रुँदा भिजाछु सिरानी।
झल्को मेटे तस्बिर मा हेरेर
तिम्रै यादले मन रुन्छ चिरेर ।
अविराम वर्षा आँखाको रोदन
सम्झना त कति छ सोधन ?
फूलको बारी स्मृति धर्तीमा
शीतल पवन गुलाब झैँ प्रतिमा...।।
✍️: जीवन आचार्य, बागलुङ
0 Comments